Günün sonunda bedende ağır bir yorgunluk yok. Ama zihinde bir tükenmişlik hissi var: Fiziksel olarak dinlenilmiş olsa bile toparlanamayan bir hâl. Bunun nedeni

Bir süre önce başarı konuşulurken kullanılan kelimeler belliydi: hız, üretkenlik, görünürlük. Kim ne kadar meşgulse o kadar değerli sayılıyordu. Çalışmak yetmiyor, çalıştığını göstermek

Uzun süre kişisel gelişim dili tek yönlüydü. Hep ileri, hep daha iyi, hep güçlü. Olumsuz duygular ya dönüştürülecek ya da aşılacak bir engel

Bir tartışma düşünün. Başlangıçta yalnızca kelimeler vardır. Bir tweet, bir yorum, bir görüş ayrılığı. Sonra bir şey olur: Tartışma fikirlerden çıkar, bedenlere yönelir.