İnsanlık tarihi boyunca en çok sorulan sorular değişmedi. “Ben kimim?”, “Nereden geldim?”, “Varlığın anlamı nedir?” ve “Allah ile insan arasındaki ilişki nasıl anlaşılmalıdır?”

Bazen şöyle bir soru gelir akla: “Bu kadar büyük insanlar… Yıllarca okumuşlar, nefislerini terbiye etmişler, mürşitlerin dizinin dibinde oturmuşlar. Buna rağmen neden ömürlerinin

Modern insanın en büyük sorunlarından biri, mutsuzluğun nedenini bilmeden mutsuz olmasıdır. Birçok insan hayatında ciddi bir problem olmadığı halde içindeki boşluğu açıklayamaz. İşi

Kurban Bayramı, zâhirde bir kesim günüdür; bâtında ise bir teslimiyet töreni… Hz. İbrahim’in elindeki bıçak yalnızca oğlu İsmail’e değil, bütün insanlığın kendi içindeki

Tasavvufî tekâmül, ilk bakışta insanın kendini büyüttüğü, çoğalttığı, güçlendirdiği bir yol gibi anlaşılır. Oysa hakikatte bu yol, insanın kendi merkezinden çekilerek hakikatin merkezine

Çocukların kalbi, dünyayı ilk kez keşfeden bir bahçe gibidir. Bu bahçeye ekilen her düşünce, her duygu zamanla kök salar ve karakterin bir parçası

Tasavvufta aşk, bir duygunun adı değildir; bir dönüşüm biçimidir. İnsanı olduğu yerden alır, bildiği benliği çözer ve onu hakikate doğru sessizce yürütür. Bu

Bilim ile maneviyatın çelişmediği, aksine birbirini tamamladığı düşüncesi İslam düşünce tarihinde çok güçlü bir yere sahiptir. Hem İslam filozofları hem de bilim insanları,

Toprak, sabrın, tevazunun ve yeniden doğuşun sembolüdür. Üzerine basılır, kazılır, kirletilir ama o yine de doğurur. Sessizliğinde merhamet, sabrında hikmet vardır. İnsan da

İnsanın kalbi, sonsuz bir yolculuğun sırlarını taşır. Tasavvuf ehli, bu yolculuğu “Dört Kapı, Kırk Makam” ile anlatır. Bir gönül haritası gibi her kapı